Yönetmen Nam Arum, ilk uzun metrajlı belgeselinde kamerasını kendi ailesine çeviriyor: Güney Kore'nin demokratikleşmesinde kilit rol oynayan '386 Kuşağı'ndan olan ebeveynlerine. Film, 1987'deki büyük protestolardan 35 yıl sonra, ülkenin yakın tarihi fonunda bu demokrasinin durumunu sıcak bir aile portresi üzerinden yansıtıyor. Arum, kişisel ve samimi bir üslupla, üst düzey bir memur olan gelenekselci babası ile ateşli bir feminist aktivist olan annesi arasındaki zıtlığı inceliyor. Yönetmen, bu iki kutup arasında kendi yerini ve toplumsal değişime nasıl katkıda bulunabileceğini arıyor.